“Því djúpt í sjónum á ég fiska fjöld”

Ég sat í heita pottinum við sundlaug í fallegri sveit við sjávarsíðuna á landsbyggðinni. Það var blankalogn og sól skein í heiði og potturinn var stappfullur af fólki. Ekki fjarri mér voru tvær eða þrjá fjölskyldur, foreldrarnir trúlega á fertugsaldri með börn sín á barnaskólaaldri. Þetta var glaðvær hópur og skrafhreifinn. Sessunautur minn í pottinum hallaði sér að mér og hvíslaði, “þetta er nú fólkið sem var að erfa fiskinn í sjónum.”

Ég áttaði mig á því að foreldrarnir í þessum hópi höfðu nýverið erft afnotarétt á gríðarlega stórum kvóta í íslenskri fiskveiðilögsögu. Þessir ungu foreldrar höfðu kannski ríkari ástæðu en aðrir til að gleðjast í áhyggjuleysinu. Þau höfðu sumsé nýverið fengið í fyrirframgreiddan arf afnot af þúsundum tonna af fiski sem syndir í sjónum við strendur Íslands, og mun synda þar um ókomin ár. Arfurinn tryggir þeim milljarða á milljarða ofan af krónum á hverju ári í arð, án fyrirhafnar, fyrir það eitt að vera börn foreldra sinna. Að óbreyttu munu börnin þeirra erfa sama afnotarétt einn góðan veðurdag og þannig mun sagan endurtaka sig.

pund-1024x789-600x462Ég hugsaði með mér að hér er eitthvað mikið að, hér er stórkostlega rangt gefið í okkar samfélagi og þessu ranglæti verðum við að vinda ofan af, annars er allur samfélagssáttmáli okkar í uppnámi. Fyrsta skrefið er að lögfesta stjórnarskránna sem þjóðin samþykkti í þjóðaratkvæðagreiðslu 20. október 2012. Sjálft kvótakerfið og fræðilegar rannsóknir á fiskistofnum til að tryggja skynsamlega nýtingu auðlinda okkar, er allt annar handleggur.

Ég rifja upp Sjómannavísu kvótakóngsins, sem ég hnoðaði saman árið 2001 og kom út á fyrstu hljómplötu South River Band ári síðar. Það hefur víst ekkert breyst á þessum hartnær 20 árum?

 

Sjómannavísa kvótakóngsins

Létt er mín lund, hratt flýgur stund, og gefur mér gull í mund

ég á Landcruiser flúnkunýjan

mig langaði bara í’ann.

Himneskt mitt hús, við lífið er dús, og laus við allt svekk og blús,

því djúpt í sjónum á ég fiska fjöld

fyrir heila öld.

 

Almúginn er, sárreiður mér, hann skilur ei kerfið hér.

Það var afi sem veldið reisti

af óskiljanlegri hreysti

Að sígildum sið, pabbi tók við og sótti á gjöful mið

og djúpt í sjónum á ég fiska fjöld

fyrir heila öld.

 

Ég starfað hef við ættarveldið áralanga hríð

aldrei lagt að þörfu verki hönd.

Ég nenni ekki að streða og púla, í stressi ár og síð

enda vinna hjá mér vaskir menn

þeir eru að veiða upp í kvótann enn.

 

Af seðlum á sand, í Hreppunum land, og eignir og bréf í bland,

þreyi sólríka vetra á Spáni

að sumrin loks komi og hláni.

Ég þekki ei þurrð, kann ekki burð, mér opin er sérhver hurð

því djúpt í sjónum á ég fiska fjöld

fyrir heila öld.

0 comments on ““Því djúpt í sjónum á ég fiska fjöld”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: